Naar content
Trending apps
  • Inbox by Gmail

  • Maps: Navigatie en OV

  • WhatsApp Messenger

  • Messenger

  • Facebook

Trending games
  • Ghostbusters World

  • Asphalt 9: Legends - 2018’s New Arcade Racing Game

  • Pokémon Quest

  • PUBG Mobile

  • Super Mario Run

Trending smartphones
  • OnePlus 6T

  • Huawei Mate 20 Pro

  • Google Pixel 3 XL

  • Samsung Galaxy Note 9

  • Nokia 7 Plus

Nieuwste tablets
  • Samsung Galaxy Tab A 10.5

  • Samsung Galaxy Tab S4

  • Samsung Galaxy Tab S3 9.7

  • Asus Zenpad 3S 10

  • Sony Xperia Z4 Tablet

Geen denken aan, toch?

Help, mijn kind wil een iPhone!

· 04 december 2018

Sommige keuzes in het leven zijn hartverscheurend. Zoals die voor een smartphone, bijvoorbeeld. Je kind wil een iPhone, als ouder vind je dat Android een beter én goedkoper alternatief is. En toch krijg je ze niet overtuigd.

De eerste smartphone

Twee kinderen heb ik. Schatten zijn het. Al zijn het tegelijkertijd ook kinderen van hun tijd. Het zijn nu jonge tieners maar hun eerste smartphone kregen ze al in handen gestopt ergens halverwege de lagere school. Toegegeven, het was een kneusje van Wiko, en het ding kostte amper honderd euro. Het kon mijn kinderen allemaal niet veel schelen. Want vanaf nu konden ze ‘berichtjes sturen’! Bovendien waren ze niet eens de eersten van hun klas om een telefoon te krijgen. Als tech-minded papa vond (en vind) ik het allemaal niet zo erg.

Jonge kinderen die (te) vaak met hun gadgets bezig zijn is vandaag de norm. Hopelijk leren ze er nog iets van, denk ik dan, al weet ik goed genoeg dat spelletjes spelen en onnozeliteiten zoals TikTok hun interesse wegdragen. Ach, wie weet triggert het hen wel om ook in hun latere leven iets te gaan doén met die technologie. Ze hebben er alvast geen schrik voor om met die technologie aan de slag te gaan, zoveel is duidelijk. Alleen: technologie gebruiken is niet hetzelfde als technologie begrijpen.

Als je mijn jongste vraagt wat ze later wil worden, dan antwoordt ze: ‘youtuber’.

Wat me bij dat alles nog het meest fascineert, is dat jongeren perfect weten wat ze willen. Dat specifieke toestel of merk, die apps, die ene oortjes en dat type van hoesje in die kleur. En voor hun informatievoorziening lezen mijn kids heus geen websites zoals Androidworld, laat staan kranten of magazines. Nee, wat ze van hun vrienden op school zien en aan elkaar vertellen, dàt telt. Net als datgene wat ze ingelepeld krijgen op YouTube en Instagram, natuurlijk. Als je mijn jongste vraagt wat ze later wil worden, dan antwoordt ze: ‘youtuber’. En de oudste kijkt alleen maar Netflix. Om maar te zeggen dat hun zogenaamde helden of, godbetert, influentials voor mij - en wellicht ook voor jou - totale onbekenden zijn. Of weet jij wie Gio is?

iPhone of Samsung?

Wat telefoons betreft zijn er voor hen maar twee merken relevant. En dat zijn iPhone en Samsung. Inderdaad: iPhone is voor hen het merk, en niet Apple. En Samsung is duidelijk tweede keus, maar voor deze jongeren nog wel aanvaardbaar vanuit hun lifestyle-denken. Met merken zoals OnePlus, HTC, Huawei of LG moet je echt niet aan komen zetten, heb ik al mogen ondervinden.

Als het dus over de sterkte van een merk gaat, dan is Apple onverslaanbaar. Dat was natuurlijk al langer zo, maar ik heb niet de indruk dat het de laatste jaren minder is geworden. Integendeel zelfs. Enkel Samsung begint, na vele jaren van beuken, enigszins de vruchten te plukken van een beter merkimago. Dit merk is momenteel hét alternatief voor (het dure) Apple. Een relatieve nieuwkomer zoals Huawei - dat qua reële verkopen echt wel massa’s verzet in ons land - heeft wat dat betreft nog wel wat in te halen.

Ach, die voorkeur voor de iPhone zal wel een vorm van snobisme zijn in combinatie met peer-pressure, niet? Mijn argumenten dat Android-telefoons minstens even goed zijn als ‘die van iPhone’, maken immers weinig indruk op mijn kinderen. Ook technische specificaties spelen niet zo’n grote rol voor hen bij de keuze voor een bepaalde smartphone. De juiste kleur, het merk en het hoge prijskaartje zijn dat des te meer.

Overstappen

Mijn kinderen zijn in de lagere school dus begonnen met een goedkope Android-telefoon. Dat liedje bleef echter niet duren. Niet veel later had de oudste een iPhone 5S. Eigenlijk was dat ook al een veel te dure telefoon voor een kind van ocharme 12 jaar, vond ik. Ach, het was haar wens, het kind had er voor gespaard en wie ben ik dan om haar tegen te houden? Die iPhone 5S was begin 2018 wel stilaan op zijn eind aan het lopen. Ik rook dus mijn kans om het kind opnieuw een Android ‘aan te smeren’. Deze keer had ik mijn huiswerk beter gemaakt: de Huawei P Smart leek als twee druppels water op een iPhone 6, maar kostte minder dan de helft ervan.

Mijn argumenten dat Android-telefoons minstens even goed zijn als ‘die van iPhone’, maken weinig indruk.

En zowaar, ze trapte in de val! Klus geklaard, dacht ik. Al snel bleek echter dat mijn dochter er een eigen tactiek op nahield. Al van in het begin kloeg ze over haar Android-telefoon. “De wifi is traag! Het is toch niet hetzelfde als een iPhone! Mijn vriendin heeft al een iPhone 8!”, enzoverder… Ik negeerde het gejengel gedurende enkele maanden.

Als ik er nu op terugkijk, was het een uitgekookt plan van haar: eerst papa paaien met de Android, en daarna stap voor stap proberen om alsnog een iPhone uit de brand te slepen. Tijdens haar meest recente verjaardagsfeest kwam dan ook de aap uit de mouw: “Papa, ik wil een iPhone X”. Mijn antwoord was streng maar rechtvaardig: “Are you f*cking crazy? Veel te duur! Wat denkt ge wel? Snotaap!”.

Het was waarschijnlijk een typische reactie van iemand die het gewoon is enige arbeid te moeten verrichten om wat euro’s te vergaren. Nog heel even kon ik de iPhone-boot afhouden. Niet veel later kondigde Cupertino dan de goedkopere iPhone XR aan. Dat had mijn dochter natuurlijk opgevangen. “Papa, de iPhone XR is er. Kost maar 859 euro". Als iemand die zelf met een peperdure Android-telefoon rondloopt, blijf ik dat veel geld vinden, maar kom.

Ecosysteem

Goed, ze heeft nu dus een iPhone XR. Je kan niet elke strijd winnen. Achteraf bekeken boeit de keuze van telefoon me nu ook weer niet zo veel dat het een familiecrisis waard is. Zo’n telefoon is immers in de eerste plaats een heel persoonlijke keuze, waar ieder maar zijn ding mee moet doen.

Een belangrijkere vraag, voor mij, is die van het achterliggende platform en ecosysteem. Wat dat betreft speelt Google het slim: zowat al hun producten en diensten zijn te gebruiken op iOS. Installeer gewoon de bijbehorende apps, en je bent vertrokken. Ik ken andere platformen - kuch, Windows Phone, kuch - waar Google minder vriendelijk voor was. Dus ja, de hardware en de appstore van Apple, daar kunnen tieners misschien moeilijk om heen kijken, maar mijn dochters muziek- en fotobibliotheek, en documenten en back-ups zitten wel netjes bij Google, net zoals dat bij mij het geval is met m’n Android-telefoon.

Ik denk dat ik maar eens een gezinsabonnement op Google Play Muziek ga nemen. Dat heeft mijn familie wel verdiend. iPhone of niet.

Benieuwd hoe dat in jouw omgeving gaat. Laat het me weten in de reacties.

Foto door Paul Hanaoka via Unsplash

Spelfouten, taalfouten of inhoudelijke fouten ontdekt? Stuur dan een mailtje naar de auteur van dit artikel!

Reacties (46)
Bezig met laden van reacties...